آسـمانی ها

شاید خود بدانی،

که دیگران همیشه در اندیشه تواند.

که می توانی همیشه رنگین کمانهای پس از باران را ببینی ،

که شگفتیهای وجودت را شاکر باشی ،

و با فرا رسیدن فردا ،

می توانی همه را باز از سر گیری.

تو که می توانی بیاد آری ، که چگونه روزها ،

سرشار از لبخند توانند بود ،

و باور کنی هر آنچه در پی اش هستی دست یافتنی است.

می توانی فرصت آن داشته باشی که گلها را ببویی ،

و زیبایی وجودت را با دیگران تقسیم کنی.

می توانی امروز را هدیه ای بدانی و فردا را هدیه ای دیگر.

می توانی برگی پر معنا به برگهای دفتر زندگیت بیفزایی ،

و می توانی زندگی را تا پایان شادمانه بگذرانی ...

چیزی که بی تردید به حقیقت خواهد پیوست.

تو می توانی همچنان بذرهای رویا را بیفشانی ،

و اگر باورشان کنی ...

در برابرت می بالند و برایت شکوفا می شوند.